0

ناشناس

کودکم از تاریکی و تنهایی می ترسه، چه باید کرد؟

ناشناس ( تحصیلات : کم سواد ، 32 ساله )

سلام
تو رو خدا راهنماییم کنید. پسر شش ساله‌م خیلی از تاریکی و تنهایی میترسه، توی اتاق تاریک تنهایی نمیره. «وقتی شب میخواد بره دستشویی میگه میشه در رو باز بزارم» خواب از چشمام میره. وقتی احساس میکنم ریشه‌ی این ناراحتیش شاید کارهای من باشه. در مورد روابط محبت‌امیز بین من و همسرم، تمام تلاشم رو میکنم که مهربونی ببینه. وقتی باباش شهرستان دیگه سر کاره، در طول روز بارها میگم جای بابا خالیه دلم برای بابا تنگ شده. نمیدونم چیکار کنم؟


مشاور: مشاور راسخون

سلام همراه گرامی
اول _ بسیاری از ترسها در کودکان واقعی است. چون آگاهی از محیط اطراف ندارند. یا درگیر خیال پردازی هستند که می‌تواند ناشی از تصاویر ترسناک کارتونها باشد و یا ترکیبی از مسایل روز که در ذهنشان خیال پردازی و  ایجاد ترس می‌کند. 

- والدین خیلی لطیف و مهربان و طبیعی و به دور از جار و جنجال و تهدید یا به دور از انکار ترس کودک (این که ترس نداره/لولو که وجود نداره و ...) با آرامش کودکشان را همراهی کنند تا با محیط انس بگیرد و متوجه شود آنچه در ذهن دارد وجود خارجی ندارد و اطمینان و اعتمادش جلب شده و در نهایت ترسش از بین برود.
دوم _ برخی اضطرابها و ترسها در اثر وابستگی افراطی به والدین ایجاد میشود. بیشتر مادران مضطرب بخاطر تامین خاطر خود دایم کودک را به خود میچسبانند و تمام نیازهای او را شخصا براورده مینمایند و در اثر این سرویس دهی دایمی و کامل کودک وابسته به مادر میماند و نمیتواند خود و توانمندیهایش را بطور مستقل درک کند و در نتیجه دچار ضعف در خودباوری و اعتماد بنفس میشود و گمان میکند بدون مادر ناتوان محض است.

-لازم است والدین در اینگونه موارد آرام آرام کودک را با توانمندیهایش آشنا و او را در انجام امورش متکی بنفس قرار دهند تا کم کم زمینه این اضطراب برطرف شود.

سوم _ گاهی علایم اضطرابی در کودکان صرفا جنبه نمایشی و توجه طلبی دارد. یعنی کودک متوجه شده که با نمایش این علایم میتواند توجه والدین را به سمت خود جلب نماید و از نوازش و حمایت بیشتری برخوردار گردد. والدین در این موارد باید از تکنیک خاموشی استفاده کنند. یعنی کارهای مستقل و مثبت کودک را ببینند و مورد توجه و تشویق قرار دهند و حرکات نمایشی و توجه طلبانه کودک را نادیده بگیرند و با تکنیک تغافل این مسئله را در ذهن کودک خاموش کنند.

چهارم _ گاهی کودک دچار ترکیبی از اضطرابها و ترسها است. که دلایل مختلف دست به دست هم داده اند و چنین عارضه ای را ایجاد نموده اند.
مثلا هم اضطراب جدایی دارد و هم ترس از مکانهای بسته.
-در موارد بالا عموما و در این موارد به طور خاص والدین لازم است حتما به روانشناس متخصص کودک مراجعه نمایند و طبق نظر درمانگر مسئله کودک خود را عالمانه و آگاهانه حل کنند.ر
-رابطه والدین با هم، رابطه پدر با فرزندان، نحوه تعامل مادر با فرزندان، محیط زندگی و تحصیل میتوانند در شکل گیری اعتماد بنفس و آرامش و یا بروز اضطراب و ترس در کودکان ما تأثیر گذار باشند.

Send Comment
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.