امام صادق علیه‏ السلام فرمودند:

اِنَّ الرَّجُلَ لَیخرُجُ اِلى قَبرِ الحُسَینِ علیه‏ السلام فَلَهُ اِذا خَرَجَ مِن اَهلِهِ بِاَوَّلِخُطوَةٍ مَغفِرَةٌ لِذُنوبِهِ ثُمَّ لَم یزَل یقَدَّسُ بِكُلِّ خُطوَةٍ حَتّى یاْتیهُ فَاِذا اَتاهُ ناجاهُ الله‏ُ، فَقالَ: عَبدى سَلنى اُعطِكَ ادعُنى اُجِبكَ اُطلُب مِنّى اُعطِكَ سَلنى حاجَتَكَ اَقضِها لَكَ. قالَ اَبو عَبدِ الله‏ِ علیه‏ السلام: و حَقٌّ عَلَى الله‏ِ اَن یعطىَ ما بَذَلَ؛

هر كس براى زیارت قبر حسین علیه‏ السلام خارج شود، هنگامى كه از خانه‌‏اش بیرون شد، براى هر قدمى یک گناهش آمرزیده مى‏‌شود و پیوسته با هر قدمى كه برمى‌‏دارد، پاک‌‏تر مى‌‏شود تا به آن جا برسد و چون به آرامگاه رسید، خداوند، به صورت درگوشى به او مى‌‏گوید: بنده من! از من بخواه تا عطایت كنم، مرا بخوان تا اجابتت نمایم، از من بطلب تا به تو بدهم، حاجتت را از من بخواه تا برآوَرم. و امام صادق علیه‏ السلام فرمود: بر خداست كه آنچه را وعده داده است، عطا كند.

ثواب الأعمال، ص ۱۱۷، ح ۳۲