پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله فرمودند:

تَعَلَّمُوا الْعِلْمَ فَاِنَّ تَعَلُّمَهُ حَسَنَةٌ وَ مُدارَسَتَهُ تَسْبیحٌ وَ الْبَحْثَ عَنْهُ جِهادٌ وَ تَعْلیمَهُ مَنْ لا یعْلَمُهُ صَدَقَةٌ وَ بَذْلَهُ لِاَهْلِهِ قُرْبَةٌ لِاَنـَّهُ مَعالِمُ الْحَلالِ وَ الْحَرامِ وَ سالِكٌ بِطالِبِهِ سَبیلَ الْجَنَّةِ وَ هُوَ اَنیسٌ فِى الْوَحْشَةِ وَ صاحِبٌ فِى الْوَحْدَةِ وَ دَلیلٌ عَلَى السَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ وَ سِلاحٌ عَلَى الاَعْداءِ وَ زَینٌ لِلاَخِلاّءِ یرْفَعُ اللهُ بِهِ اَقْواما یجْعَلُهُمْ فِى الْخَیرِ اَئِمَّةً یقْتَدى بِهِمْ تُرْمَقُ اَعْمالُهُمْ وَ تُقْتَبَسُ آثارُهُمْ وَ تَرْغَبُ الْمَلائِكَةُ فى خِلَّتِهِمْ یمْسَحونَهُمْ فى صَلاتِهِمْ بِاَجْنِحَتِهِمْ وَ یسْتَغْفِرُ لَهُمْ كُلُّ شَىْءٍ حَتّى حیتانِ الْبُحورِوَ هَوامِّها وَ سِباعِ الْبَرِّ وَ اَنـْعامِها لِاَنَّ الْعِلْمَ حَیاةُ الْقُلوبِ وَ نورُ الاَبْصارِ مِنَ الْعَمى وَ قُوَّةُ الاَبْدانِ مِنَ الضَّعْفِ، ینْزِلُ اللهُ حامِلَهُ مَنازِلَ الاَخْیارِ وَ یمْنَحُهُ مَجالِسَ الاَبْرارِ فِى الدُّنْیا وَالآْخِرَةِ. بِالْعِلْمِ یطاعُ اللهُ وَ یعْبَدُ وَ بِالْعِلْمِ یعْرَفُ اللهُ وَ یوْخَذُ وَ بِالْعِلْمِ توصَلُ الاَرْحامُ وَ بِهِ یعْرَفُ الْحَلالُ وَ الْحَرامُ وَ الْعِلْمُ اِمامَ الْعَمَلِ وَ الْعَمَلُ تابِعُهُ یلْهِمُهُ اللهُ السُّعَداءَ وَ یحْرِمُهُ الاَشْقیاءَ؛

علم بیاموزید كه آموختن آن نیكى است و خواندن و دوره كردن آن تسبیح و بحث آن جهاد و آموزشش به كسى كه آن را نمى‌داند، صدقه و بذل آن به اهلش، مایه نزدیكى به خداست؛ چرا كه علم نشان دهنده حلال و حرام است و جوینده‌اش را به بهشت راهبرى مى‌كند و در وحشت، مونس و در تنهایى، همراه و در خوشى و ناخوشى، راهنما و سِلاحى علیه دشمنان و زیورى براى همدلان است. خداوند كسانى را با آن بالا مى‌برد و آنها را پیشوایان نیكى قرار مى‌دهد كه به ایشان اقتدا مى‌كنند و به اعمالشان مى‌نگرند و از آثارشان استفاده مى‌شود و فرشتگان به دوستى آنها رغبت دارند و با بال‌هایشان آنها را در نماز لمس مى‌كنند و هر چیزى، حتّى ماهیان و جانواران دریاها و درندگان و چهار پایان خشكى براى آنها آمرزش مى‌طلبند؛ چراكه دانش، حیات دل‌ها و روشنایى دیدگان از نابینایى و توانایى پیكرها از ناتوانى است. خدا، حاملان دانش را به جایگاه‌هاى برگزیدگان مى‌رساند و مجالس نیكان را در دنیا و آخرت ارزانى‌شان مى‌گرداند. با علم، خداوند اطاعت و عبادت و شناخته و به خدایى گرفته مى‌شود. با دانش، صله رحم انجام و حلال و حرام شناخته مى‌شود.دانش، پیشواى عمل است و عمل، پیرو آن. خدا، آن را به نیكبختان الهام مى‌كند و تیره بختان را از آن، محروم مى‌دارد.

الخصال، ص ۵۲۲، ح ۱۲