پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله فرمودند:

اَمَّا الْعِلْمُ، فَیتَشَعَّبُ مِنْهُ الغِنى وَ اِنْ كانَ فَقیرا، وَ الْجودُ وَ اِنْ كانَ بَخیلاً وَ الْمَهابَةُ وَ اِنْ كانَ هَینا، وَ السَّلامَةُ وَ اِنْ كانَ سَقیما، وَ الْقُربُ وَ اِنْ كانَ قَصیا وَ الْـحَیاءُ وَ اِنْ كانَ صَلِفا، وَ الرِّفْعَةُ وَ اِنْ كانَ وَ ضیعا وَ الشَّرَفُ وَ اِنْ كانَ رَذْلاً وَ الْحِكْمَةُ وَ الْحُظْوَةُ فَهذا مایتَشَعَّبُ لِلْعاقِلِ بِعِلْمِهِ فَطوبى لِمَنْ عَقَلَ وَ عَلِمَ؛

اما علم: اگر انسان فقیر باشد، از آن بى نیازى حاصل مى‌شود، اگر بخیل باشد، سخاوت، اگر خوار باشد، عزّت، اگر بیمار باشد، سلامتى، اگر دور باشد، نزدیک مى‌شود، اگر هرزه باشد، حیا، اگر پَست باشد، والایى، اگر حقیر باشد، شرافت و حكمت و مَقام. پس اینها چیزهایى هستند كه از دانش خردمند به دست مى‌آید. پس خوشا به حال آن كس كه عاقل بود و دانست.

تحف العقول، ص ۱۶