0

ارتباط جنسی در دوران عقد (بخش اول)

یکی از دغدغه های زوج های جوان در دوران نامزدی، داشتن ارتباط جنسی سالم و درست است که در آن حد و حدود رعایت شود و به دیگری از لحاظ جسمی و روحی آسیب وارد نشود. در این نوشتار به بیان توضیحاتی در مورد رفتار جنسی سالم و مناسب در دوران عقد می پردازیم. با ما همراه باشید.
ارتباط جنسی در دوران عقد (بخش اول)
تماس بدنی، نوازش همدیگر، معاشقه از جمله رفتارهایی است که می توان در دوران نامزدی انجام داد. 
 
چکیده: یکی از دغدغه های زوج های جوان در دوران نامزدی، داشتن ارتباط جنسی سالم و درست است که در آن حد و حدود رعایت شود و به دیگری از لحاظ جسمی و روحی آسیب وارد نشود. در این نوشتار به بیان توضیحاتی در مورد رفتار جنسی سالم و مناسب در دوران عقد می پردازیم. با ما همراه باشید.

تعداد کلمات 958/ تخمین زمان مطالعه 5 دقیقه
ارتباط جنسی در دوران عقد (بخش اول)

ارتباط جنسی در دوران عقد (نامزدی)

یکی از مسائلی که همسران جوان در ایام پس از عقد با آن روبه رو می شوند، چگونگی رفتار جنسی در دوران نامزدی است. این موضوع، به ویژه برای افرادی که در خانواده های سخت گیر به سر می برند، فوق العاده حساسیت برانگیز است.
 

[حساب شده تر بهترست]

به طور کلی، روابط جنسی در این ایام باید بسیار حساب شده تر باشد. بهتر است جوانان تا زمان عروسی از هوس های بیجا برای ارتباط های جنسی منجر به دخول جلوگیری کنند. به این موضوع، در خانواده هایی که به این نوع ارتباط حساس اند و آن را شایسته نمی دانند، بیشتر توجه می شود. به صورت کلی، به نفع جوانان است که برای لذت بری بیشتر و استحکام ازدواج خود، کار اصلی در آمیزش را به زمان عروسی و شب به یادماندنی زفاف[1] با شب های پس از آن موکول کنند؛ به ویژه به سود دختر خانم است که اگر خدای نکرده در دوران عقد به مشکلی برخوردند که ناگزیر از جدایی بودند، در همان دوران با حفظ دوشیزگی و از دست ندادن بکارت، از هم جدا شوند. از سوی دیگر، تردیدها و اضطراب های دوران نامزدی، از قبیل ترس از آگاهی دیگران، حاملگی و آبروریزی، رفتار جنسی را مختل می کند و آن آرامش، اطمینان و راحتی خیال پس از عروسی را ندارد. حتی امکان دارد همین آمیزش های اضطراب گونه، به اختلالات جنسی برخی همسران بینجامد.
با این حال، زن و شوهرهای تازه ازدواج کرده ای که هنوز در دوران شیرین نامزدی به سر می برند، می توانند ارتباط های جنسی لذت بخشی را تجربه کنند. جوانانی که فکر می کنند نمی توانند در ایام عقد به کامیابی جنسی برسند، بدانند که اتفاقا با مواظبت از دخول و بارداری ناخواسته، می توانند از دیگر لذت های آمیزشی بهره مند شوند. آنها بدانند این تصور غلطی است که نمی توان بدون دخول به کامیابی و ارضا رسید.

[رفتارهای جنسی مناسب دوران عقد]

بدین منظور زوج های عقد کرده می توانند از هم بستری های عاشقانه، بازی های جنسی و روش های آمیزشی غیردخولی استفاده کنند. تماس های بدنی، نوازش همدیگر، معاشقه و لب گیری، ماساژ و تحریک اعضای مختلف بدن، به ویژه اندام های حساس و لذت آفرین از قبیل سینه، مهبل و آلت، برای زوج های جوان بسیار لذت بخش و ارضاکننده است. چنان که پیش تر هم گفتیم، برخلاف خودارضایی[2] -که عوارض نارضایتی روانی و... را به دنبال دارد-[3]روابط جنسی غیر دخولی همسران، ارضای جنسی و روانی نسبی را می تواند به ارمغان آورد.


 
پاورقی:

[1] . البته همسران جوان توجه کنند لزومی ندارد که حتما در شب زفاف آمیزش کامل داشته باشند؛ هرچند بهتر است با ایجاد آمادگی لازم و تمایل هر دو آنها، این عمل در آن شب و با رعایت آداب اسلامی شب زفاف انجام گیرد. باید توجه داشت که برخی افراد به دلیل نداشتن آرامش لازم در آن شب با انجام ناقص آن، دچار مشکلات و اختلالات جنسی می شوند.
[2] . از نظر شرعی، استمتاع و لذت بری همسران از همدیگر جایز است و اگر یکی از آنها با دست با دیگر اعضای بدن همسر به لذت و حتی انزال (خروج منی) برسد، عمل حرامی انجام نداده است و این گونه رفع نیاز کردن، حکم خودارضایی ندارد (سیدمحمدتقی علوی و محمدحسین قدیری، مشاوره زیر گنبد فیروزه ای: احکام روان شناختی در حوزه مشاوره و روان درمانی، ص ۷۲).
[3] . باید توجه داشت که لذت جویی و ارضای جنسی، فرایندی روانی - ارگانیکی، یا به عبارت دیگر، عاطفی- جسمانی است. توضیح اینکه ارضای کامل و آرامش آور غریزه جنسی هنگامی به وقوع می پیوندد که شخص در دو جنبه جسمی (فیزیولوژیکی) و عاطفی (هیجانی) در خصوص پاسخ دهی به آن اقدام کنند. به دیگر سخن، وقتی نیاز جنسی به عنوان یک انرژی غریزی در شخص به راه می افتند و در درون او ناآرامی ایجاد می کند و خواستار پاسخ به آن است، شخص باید در دو طیف به موازات هم، برای ارضای آن اقدام کند: ۱. جنبه جسمی و ارگانیکی، که با تحریک های فیزیکی و در نهایت با انزال منی در مرد و ارگاسم در زن به وقوع می پیوندد؛ ۲. جنبه روانی و عاطفی، که با مصاحبت های عشق ورزانه و برانگیختگی های هیجانی تحقق می یابد و لازمه آن، شرکت همسر در فرایند ارضاست. در روابط همسران، به همراه تنش های جسمی و فیزیولوژیکی که موقع ارگاسم به وجود می آید، فرد اوج لذت جنسی را نیز تجربه می کند که با احساسات و هیجانات وصف ناپذیری همراه است (بنجامین جیمز سادوک و ویرجینیا آلکوت سادوک، خلاصه روان پزشکی: علوم رفتاری/روان پزشکی بالینی، ترجمه فرزین رضاعی، ج۲، ص 277؛ بهنام اوحدی، تمایلات و رفتارهای جنسی طبیعی و غیر طبیعی آنان، ص 4۸).
فقط در این صورت است که ارضای جنسی به صورت کامل انجام می شود و سکینه و آرامش وصف ناپذیر حکم فرما می گردد. بسیاری از افراد، از این جنبه دوم غافل اند و تصور می کنند که با تحریک فیزیکی در شخص آلت تناسلی و ارضای جسمانی، تمام پروسه ارضا تکمیل می شود و نیاز جنسی پاسخ کامل خود را می گیرد؛ در حالی که اگر این تصور درست بود، شخص باید بعد از خودارضایی احساس تأمین شدگی و آرامش کامل می کرد؛ چراکه انرژی روانی حاصل از نیاز جنسی به طور کامل خاموش نشده است. از این رو با خودارضایی هنوز این انرژی در سیستم روانی به عنوان یک انرژی طغیانگر باقی است و تنش روانی آن بیشتر می شود. همچنین در تحلیلی دیگر باید توجه داشت که در خودارضایی، ارضا با منبع تحریک (که معمولا بیرونی و تصویربرداری های برآمده از محرک های بیرونی است) جدا می افتد و چون فرد به آن منبع اصلی دسترس ندارد، ارضایش کامل نمی شود؛ دیگر اینکه تماس های بدنی با همسر نیز خود از منابع مهم سکونت و آرامش است. لتسکنوا إلیها: «تا در کنار همسرتان آرامش یابید.» (روم، ۲۱).
 
 
منبع: کتاب «سلامت و اختلال جنسی همسران»
نویسنده: مسعود نورعلیزاده میانجی

بیشتر بخوانید:
شرایط فیزیکی و کنشی همسران در هنگام ارتباط جنسی
مکان مناسب برای یک رابطه جنسی مناسب (برای همسران)
روابط جنسی همسران و نقش آن در سلامت خانواده (بخش اول)
روابط جنسی همسران و نقش آن در سلامت خانواده (بخش دوم)
آنچه باید در مورد رابطه جنسی زوجین بدانید
عوامل آسیب زا به میل جنسی همسران
تفاوت های زنان و مردان در ارتباط جنسی

Send Comment
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.