عضویت العربیة English
دوشنبه، 2 شهريور 1405 ( اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی )
حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها: هرکه عبادت‌هاى خالصانه‌اش را نزد خداوند بفرستد، خداوند بهترین مصلحت‌ها را بر او فرو فرستد. مجموعه ورّام ج 2 ص 108
بیماری‌ها، دارو و روش درمان
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
مَن أرادَ دَفَعَ الزُّکامِ فِی الشِّتاءِ أجمَعَ، فَلیَأکُل کُلَّ یَومٍ ثَلاثَ لُقَمِ شَهدٍ . . . وَلیَشُمَّ النَّرجِسَ؛ فَإِنَّهُ یَأمَنُ الزُّکامَ، وکَذلِکَ الحَبَّةُ السَّوداءُ. وإذا جاءَ الزُّکامُ فِی الصَّیفِ ، فَلیَأکُل کُلَّ یَومٍ خِیارَةً واحِدَةً، وَلیَحذَرِ الجُلوسَ فِی الشَّمسِ؛
هر کس مى خواهد در همه زمستان از زکام ایمن بماند، هر روز، سه لقمه عسل با موم آن بخورد . . . و نرگس ببوید؛ چرا که از زکام، ایمنى مى دهد. سیاه دانه نیز چنین است. امّا اگر زکام در تابستان پیش آید، در هر روز، یک خیار بخورد و از نشستن در آفتاب، خوددارى ورزد.
بحار الأنوار، جلد 62، صفحه 324
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
ما مِن إنسانٍ إلاّ وفي رَأسِهِ عِرقٌ مِنَ الجُذامِ ، فَيَبعَثُ اللّه ُ عَلَيهِ الزُّكامَ فَيُذيبُهُ، وإذا وَجَدَ أحَدُكُم فَليَدَعهُ ولا يُداويهِ ، حَتّى يَكونَ اللّه ُ يُداويهِ .
هيچ انسانى نيست ، مگر اين كه در سرِ او رگى از جذام هست . پس خداوند ، زكام را به نابودى آن بر مى انگيزد و زكام آن را مى سوزانَد . هر گاه كسى از شما زكام يافت ، آن را واگذارد و درمان نكند ، تا آن كه خداوند خود ، آن را درمان سازد .
كنز العمّال ، جلد 10 ، صفحه 54 ، حديث 28334 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 504
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
الغُبَيراءُ لَحمُهُ يُنبِتُ اللَّحمَ ، وعَظمُهُ يُنبِتُ العَظمَ ، وجِلدُهُ يُنبِتُ الجِلدَ ، ومَعَ ذلِكَ ؛ فَإِنَّهُ يُسَخِّنُ الكُليَتَينِ ، ويَدبَغُ المَعِدَةَ ، وهُوَ أمانٌ مِنَ البَواسيرِ وَالتَّقتيرِ ، ويُقَوِّي السّاقَينِ ، ويَق مَعُ عِرقَ الجُذامِ .
سنجد ، گوشتش گوشت مى رويانَد ، استخوانش استخوان را رشد مى دهد و پوستش پوست را مى پرورد . علاوه بر اين ، سنجد ، كليه ها را گرم مى كند ، معده را پاك مى سازد ، مايه ايمنى از بواسير و تقطير البول است ، ساق پا را قوى مى كند و رگ جذام را به كلّى قطع مى نمايد .
الكافي ، جلد 6 ، صفحه 361 ، حديث 1 ، دانش نامه احاديث پزشكي: 2 / 414
امام باقر علیه السّلام درباره حزقیل علیه السلام فرمودند:
خَرَجَت قَرحَةٌ عَلى کَبِدِهِ فَآذَتهُ فَخَشَعَ للّه وتَذَلَّلَ وقَعَدَ عَلَى الرَّمادِ ، فَأَوحَى اللّه إلَیهِ: أن خُذ لَبَنَ التّینِ فَحُکَّهُ عَلى صَدرِکَ مِن خارِجٍ ، فَفَعَلَ فَسَکَنَ عَنهُ ذلِکَ .
زخمى بر کبد او رسید و او را آزار مى داد . وى بر درگاه خداوند ، زارى و خشوع کرد و بر خاکستر نشست. پس خداوند به وى وحى فرستاد که: «شیرِ انجیر بردار و از بیرون، بر سینه خویش بمال» . او نیز چنین کرد و آن عارضه از وى برطرف شد.
بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 185 ، حدیث 1 دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 446
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
لَو عَلِمَ النّاسُ ما فِي السَّنا لَبَلَغوا كُلَّ مِثقالٍ مِنهُ بِمِثقالَينِ مِن ذَهَبٍ ! أما إنَّهُ أمانٌ مِنَ البَهَقِ وَالبَرَصِ وَالجُذامِ وَالجُنونِ وَالفالِجِ وَاللَّقوَةِ .
اگر مردم از آنچه در گياه سَيا هست ، آگاهى داشتند ، هر مثقالِ آن را با دو مثقال طلا به چنگ مى آوردند . زنهار كه اين گياه ، مايه ايمنى از: بهك ، پيسى ، جذام ، ديوانگى ، سست اندامى و كژْدهانى است .
بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 218 ، حديث 3 دانش نامه احاديث پزشكي: 2 / 370