بیماری‌ها، دارو و روش درمان
پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله فرمودند:
مَنْ سَعى لِمَریضٍ فى حاجَةٍ قَضاها اَو لَم یقْضِها، خَرَجَ مِنْ ذُنوبِهِ کَیومِ وَلَدَتْهُ اُمُّهُ. فَقالَ رَجُلٌ مِنَ الاَنصارِ: بِاَبى اَنْتَ وَ اُمّى یا رَسولَ اللهِ، فَاِنْ کانَ الْمَریضُ مِنْ اَهلِ بَیتِهِ، اَوَ لَیسَ ذلِکَ اَعْظَمَ اَجْرا اِذا سَعى فى حاجَةِ اَهْلِ بَیتِهِ؟ قالَ: نَعَمْ؛
هر کس در برآوردن نیاز بیمارى بکوشد، خواه موفق بشود یا نشود، گناهانش پاک مى‌شود، به سان آن روز که از مادر متولد شده است. مردى از انصار گفت: اى پیامبر خدا، پدر و مادرم به فدایت! اگر بیمار از خانواده شخص باشد، این کار پاداش بیشترى ندارد؟ حضرت فرمودند: بله.
من لا یحضره الفقیه، ج ۴، ص ۱۶
پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله فرمودند:
كُلُّ طَعامٍ لا یذْكَرُ اِسْمُ اللهِ عَلَیهِ، فَاِنَّما هُوَ داءٌ وَ لا بَرَكَةَ فیهِ وَ كَفّارَةُ ذلِكَ إن كانَتِ المائِدَةُ مَوضوعَةً أن تُسَمِّىَ و تُعیدَ یدَكَ و اِن كانَت قَد رُفِعَت أن تُسَمِّىَ اللهَ و تَلعَقَ أصابِعَكَ؛
هر غذایى كه بر آن نام خدا برده نشود، درد است و هیچ بركتى در آن نیست و كفاره نبردن نام خدا این است كه چنانچه سفره پهن است، نام خدا را ببرى و به خوردن غذا ادامه دهى و اگر سفره جمع شده، نام خدا را ببر و انگشتان خود را بلیس.
تاریخ دمشق، ج ۶۰، ص ۳۲۵