بیماری‌ها، دارو و روش درمان
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
أطعِموا مَرضاكُمُ السِّلقَ - يَعني وَرَقَهُ - فَإِنَّ فيهِ شِفاءً ولا داءَ مَعَهُ ولا غائِلَةَ لَهُ ، ويُهَدِّئُ نَومَ المَريضِ ، وَاجتَنِبوا أصلَهُ ؛ فَإِنَّهُ يُهَيِّجُ السَّوداءَ؛
به بيمارانتان ، چغندر (يعنى برگ آن را) بدهيد ؛ چرا كه در آن ، درمان است و هيچ بيمارى اى به همراه ندارد و هيچ عارضه اى در آن نيست و خواب بيمار را آرام مى سازد . امّا از خودِ چغندر بپرهيزيد ؛ چرا كه سودا را تحريك مى كند .
الكافي ، جلد 6 ، صفحه 369 ، حديث 4
از امام صادق علیه السلام درباره تره پرسیدند. حضرت فرمودند:
کُلهُ؛ فَإِنَّ فیهِ أربَعَ خِصالٍ: یُطَیِّبُ النَّکهَةَ ، ویَطرُدُ الرِّیاحَ، ویَقطَعُ البَواسیرَ، وهُوَ أمانٌ مِنَ الجُذامِ لِمَن أدمَنَ عَلَیهِ؛ به نقل از فرات بن اَحنَف:
آن را بخور؛ چرا که در آن، چهار ویژگى است: بوى دهان را خوش مى سازد؛ بادها را [از بدن] مى راند؛ بواسیر را ریشه کن مى کند؛ و براى کسى که بر [خوردن] آن مداومت ورزد، مایه ایمنى از جذام است.
الکافی ، جلد 6 ، صفحه 365 ، حدیث 4
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
الحَوكُ بَقلَةُ الأَنبِياءِ ، أما إنَّ فيهِ ثَمانَ خِصالٍ : يُمرِئُ ، ويَفتَحُ السُّدَدَ ، ويُطَيِّبُ الجُشاءَ ، ويُطَيِّبُ النَّكهَةَ ، ويُشَهِّي الطَّعامَ ، ويَسُلُّ الدّاءَ ، وهُوَ أمانٌ مِنَ الجُذامِ ، إذَا استَقَرَّ فِي جَوفِ الإِنسانِ قَمَعَ الدّاءَ كُلَّهُ ؛
حَوك(بادروج)، سبزى پيامبران است . بدانيد كه در آن ، هشت ويژگى است : اشتهاآور است، گرفتگى هاى عروق و مجارى را مى گشايد ، آروغ را خوش بو مى سازد ، دهان را بوى خوش مى بخشد ، غذا را دوست داشتنى مى سازد ، درد و بيمارى را از بدن بيرون مى كشد و امان انسان از جُذام است . چون در درون انسان جاى گيرد ، همه بيمارى ها را فرو مى نشاند .
الكافي ، جلد 6 ، صفحه 364 ، حديث 4
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
خَمسُ خِصالٍ تورِثُ البَرَصَ : النّورَةُ يَومَ الجُمُعَةِ ويَومَ الأَربَعاءِ، وَالتَوَضُّؤُ وَالاِغتِسالُ بِالماءِ الَّذي تُسَخِّنُهُ الشَّمسُ، وَالأَكلُ عَلَى الجَنابَةِ، وغِشيانُ المَرأَةِ في أيّامِ حَيضِها، وَالأَكلُ عَلَى الشِّبَعِ؛
پنج چيز است كه پيسى مى آورَد: نوره كشيدن در روز جمعه و چهارشنبه؛ وضوگرفتن و غسل كردن با آبى كه به آفتاب گرم شده است؛ خوردن درحال جنابت؛ آميزش با زن در هنگام حائض بودنش؛ و خوردن در حال سيرى .
الخصال، صفحه 270، حديث 9
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
نِعمَ الطَّعامُ الأَرُزُّ ؛ يُوَسِّعُ الأَمعاءَ، ويَقطَعُ البَواسيرَ، وإنّا لَنَغبِطُ أهلَ العِراقِ بَأَكلِهِمُ الأَرُزَّ وَالبُسرَ؛ فَإِنَّهُما يُوَسِّعانِ الأَمعاءَ، ويَقطَعانِ البَواسيرَ؛
برنج، خوب خوراكى است! روده ها را فراخ مى كند و بواسير را ريشه كن مى سازد. ما بر مردم عراق ، غبطه مى خوريم كه برنج و خرما خرك مى خورند. اين دو، روده ها را فراخ مى كنند و بواسير را ريشه كن مى سازند .
الكافي ، جلد 6 ، صفحه 341 ، حديث 2
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إنَّ اللّه َ عز و جل أوحى إلى موسَى بنَ عِمرانَ أنِ ابدَأ بِالمِلحِ وَاختِم بِالمِلحِ ؛ فَإِنَّ فِي المِلحِ دَواءً مِن سَبعين داءً ، أهوَنُهَا الجُنونُ ، وَالجُذامُ ، وَالبَرَصُ ، ووَجَعُ الحَلقِ وَالأَضراسِ ، ووَجَعُ البَطنِ؛
خداوند عز و جل به موسى بن عمران ، وحى فرستاد كه :غذا را با نمك ، آغاز كن و با نمك ، پايان ده ؛ چرا كه در نمك ، درمان هفتاد درد است كه كمترين آنها ، ديوانگى ، جذام ، پيسى ، گلودرد ، دندان درد و شكم درد باشد.
بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 398 ، حديث 21