عضویت
العربیة
English
دوشنبه، 2 شهريور 1405
( اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی )
حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها: هرکه عبادتهاى خالصانهاش را نزد خداوند بفرستد، خداوند بهترین مصلحتها را بر او فرو فرستد. مجموعه ورّام ج 2 ص 108
مجموعه برنامه ها و مسابقات ماه مبارک رمضان (99)
اعمال روزانه ماه مبارک رمضان
اوقات شرعی مراکز استانها در سال 1399
ویژه نامه پرسمان کرونا
تولیدات صوت و فیلم پرتال فرهنگی راسخون
آینده اینجاست
عدالت برای همه
پرسش و پاسخ های موضوعی
سوالات خود را از مشاوران ما بپرسید
کلیپ تصویری | سرود ملی جمهوری اسلامی ایران با کیفیت بسیار بالا
مقالات
چندرسانهای
گالری تصاویر
مشاوره
پرسش و پاسخ
انجمنها
اخبار و تحلیل
احادیث
سبک زندگی
نرم افزار
موبایل
مشاهیر
پیامک
ویژه نامه
تولیدات فرهنگی
ادامه...
مسیر جاری
صفحه اصلی
موضوعات
احادیث
پزشکی
بیماریها، دارو و روش...
بیماریها، دارو و روش درمان
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
ما لِلنَّفساءِ عِندي شِفاءٌ مِثلُ الرُّطَبِ ، وما لِلمَريضِ مِثلُ العَسَلِ ؛
نزد من براى زن تازه زا ، درمانى همانند خرما و براى بيمار، درمانى همانند عسل وجود ندارد .
كنز العمّال ، جلد 10 ، صفحه 44 ، حديث 28279
امام علی علیه السّلام فرمودند:
العَسَلُ فيهِ شِفاءٌ ؛
در عسل ، درمان است .
المحاسن ، جلد 2 ، صفحه 300 ، حديث 1991
امام على علیه السّلام فرمودند:
مَا استَشفَى المَريضُ بِمِثلِ شُربِ العَسَلِ ؛
بيمار ، به چيزى همانند خوردن عسل ، درمان نجسته است .
الكافي ، جلد 6 ، صفحه 332 ، حديث 5
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
نِعمَ الشَّرابُ العَسَلُ ؛ يَرعَى القَلبَ ، ويُذهِبُ بَردَ الصَّدرِ ؛
عسل ، چه خوب نوشيدنى اى است! قلب را مراقبت مى كند و سردىِ سينه را از ميان مى برد .
مكارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 358 ، حديث 1168
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
العَسَلُ شِفاءٌ ؛ يَطرُدُ الرّيحَ وَالحُمّى ؛
عسل ، شفايى است كه باد و تب را دور مى كند .
بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 294 ، حديث 19
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
مَن أرادَ دَفعَ الزُّكامِ فِي الشِّتاءِ أجمَعَ ، فَليَأكُل كُلَّ يَومٍ ثَلاثَ لُقَمِ شَهدٍ ؛
هر كه مى خواهد در همه زمستان از سرماخوردگى دور بماند ، هر روز ، سه لقمه شهد بخورد .
طبّ الإمام الرضا عليه السلام ، صفحه 37 و بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 324
امام هادى علیه السّلام فرمودند:
لَمّا سُئِلَ عَنِ الحُمَّى الغِبِّ الغالِبَةِ: يُؤخَذُ العَسَلُ وَالشّونيزُ ، ويُلعَقُ مِنهُ ثَلاثُ لَعقاتٍ ؛ فَإِنَّها تَنقَلِعُ ، وهُمَا المُبارَكانِ ، قالَ اللّه ُ تَعالى فِي العَسَلِ : خْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَ نُهُ فِيهِ شِفَآءٌ لِّلنَّاسِ ؛
هنگامى كه درباره تبِ پيوسته يك روز در ميان از ايشان پرسيدند: قدرى عسل و شونيز (سياه دانه) ، برداشته و سه ليسه انگشت از آن خورده شود . در اين صورت ، تب ، ريشه كن خواهد شد ، و اين هر دو ، مبارك هستند . خداوند متعال ، درباره عسل فرموده است : (از درونِ [شكم] آن (زنبور) ، شهدى كه به رنگ هاى گوناگون است ، بيرون مى آيد . در آن ، براى مردم ، درمانى است) .
طبّ الأئمّة لابني بسطام ، صفحه 51 عن أبي جعفر ، بحارالأنوار ، جلد 62 ، صفحه 100 ، حديث 23
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
مَن باتَ وفي جَوفِهِ سَمَكٌ لَم يَتبَعهُ بِتَمَراتٍ أو عَسَلٍ ، لَم يَزَل عِرقُ الفالِجِ يَضرِبُ عَلَيهِ حَتّى يُصبِحَ ؛
هر كس در حالى بخوابد كه ماهى خورده و در پى آن ، چند خرما يا مقدارى عسل نخورده است ، تا صبح ، رگِ سستْ اندامى بر او غلبه خواهد داشت.
الكافي ، جلد 6 ، صفحه 323 ، حديث 1
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
فِي العَسَلِ شِفاءٌ مِن كُلِّ داءٍ . مَن لَعِقَ لَعقَةَ عَسَلٍ عَلَى الرِّيقِ يَقطَعُ البَلغَمَ ، ويَحسِمُ الصُّفرَةَ ، ويَمنَعُ المِرَّةَ السَّوداءَ ، ويُصَفِّي الذِّهنَ ، ويُجَوِّدُ الحِفظَ إذا كانَ مَعَ اللُّبانِ الذَّكَرِ ؛
در عسل ، درمان هر دردى است . هر كس ناشتا يك انگشت از آن را بليسد ، اين عسل ، بلغم [وى ]را پايان مى دهد ، صفرا را فرو مى نشانَد ، تلخه سياه (زرداب) را مانع مى شود ، ذهن را صفا مى بخشد و اگر كه همراه با كُنْدُر خورده شود ، حافظه را نكو مى سازد.
الفقه المنسوب للإمام الرضا عليه السلام ، ص346 و بحار الأنوار ، ج66 ، ص293
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
مُداوَمَةُ أكلِ البَيضِ يَعرِضُ مِنهُ الكَلَفُ فِي الوَجهِ ؛
خوردن هميشگى تخم مرغ ، سبب پيدايش كَك مَك در صورت مى شود .
بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 321
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
الاِمتِلاءُ مِنَ البَيضِ المَسلوقِ يورِثُ الرَّبوَ وَالاِبتِهارَ ؛
پُرخورى از تخم مرغ آب پَز ، نفسْ تنگى و نفس بُريدگى مى آورد .
طبّ الإمام الرضا عليه السلام ، صفحه 28 و بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 321
امام کاظم علیه السّلام فرمودند:
مَن أخَذَ سُکَّرَتَینِ عِندَ النَّومِ، کانَت لَهُ شِفاءً مِن کُلِّ داءٍ إلاّ السَّامَ؛
هر کس در هنگام خفتن، دو شکر پاره بردارد، براى او در برابر هر دردى مگر درد مرگ، درمان است.
مکارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 363 ، حدیث 1187
امام کاظم علیه السّلام فرمودند:
تَأخُذُ لِلحُمّى وَزنَ عَشَرَةِ دَراهِمَ سُكَّرا بِماءٍ بارِدٍ عَلَى الرِّيقِ؛
براى تب ، به اندازه وزن دَه درهم ، شكر به آب سرد درمى آميزى و ناشتا مى خورى .
مكارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 363 ، حديث 1189
امام علی علیه السّلام فرمودند:
مَنِ ابتَدَأَ طَعامَهُ بِالمِلحِ ؛ ذَهَبَ عَنهُ سَبعونَ داءً وما لا يَعلَمُهُ إلاّ اللّه ُ عز و جل؛
هر كس غذاى خود را با نمك آغاز كند ، هفتاد درد و دردهاى بسيار ديگرى - كه كسى جز خداوند عز و جل آنها را نمى داند - از وى دور مى شوند .
الخصال ، صفحه 623 ، حديث 10
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
مَن ذَرَّ عَلى أوَّلِ لُقمَةٍ مِن طَعامَهِ المِلحَ ؛ ذَهَبَ عَنهُ بِنَمَشِ الوَجهِ ؛
هر كس بر نخستين لقمه از غذاى خود نمك بپاشد ، كَـك مكِ صورت او از ميان مى رود .
الكافي ، جلد 6 ، صفحه 326 ، حديث 8
امام کاظم علیه السّلام فرمودند:
قَصَبُ السُّكَّرِ يَفتَحُ السُّدودَ ، ولا داءَ فيهِ ولا غائِلَةَ ؛
نيشكر ، انسدادها را مى گشايد و هيچ بيمارى و عارضه اى در آن نيست .
مكارم الأخلاق ، ج1 ، ص363 ، ح1191 و بحار الأنوار ، ج66 ، ص189 ، ح2
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
السُّكَّرُ الطَّبَرزَدُ يَأكَلُ البَلغَمَ أكلاً ؛
شكرِ طبرزد ، بلغم را به كلّى از ميان مى برد .
بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 297 ، حديث 1
امام باقر علیه السلام خطاب به زُراره فرمودند:
وَیحَکَ یا زُرارَةُ، ما أغفَلَ النّاسَ عَن فَضلِ السُّکَّرِ الطَّبَرزَدِ! وهُوَ یَنفَعُ مِن سَبعینَ داءً، وهُوَ یَأکُلُ البَلغَمَ أکلاً ویَقلَعُهُ بِأَصلِهِ ؛
اى زراره! دریغ از تو! چه قدر مردم از ارزش شکر طبرزد، بى خبرند، در حالى که براى هفتاد بیمارى، سودمند است و بلغم را کاملاً فرو مىخورد و ریشه کن مى سازد!
طبّ الأئمّة لابنی بسطام ، ص67 و بحار الأنوار ، ج66 ، ص300 ، ح11
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
نِعمَ الطَّعامُ الأَرُزُّ ، وإنّا لَنَدَّخِرُهُ لِمَرضانا؛
برنج ، نيكو غذايى است . ما آن را براى بيماران خويش نگه مى داريم .
الكافي ، جلد 6 ، صفحه 342 ، حديث 4
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اللّوبِيا يَطرُدُ الرِّياحَ المُستَبطِنَةَ ؛
لوبيا ، بادهاى نهفته درون را دور مى كند .
الكافي ، ج 6 ، ص 344 ، ح 4
<<
<
6
7
8
9
10
>
>>